[1] Autorzy[2] Cel[3] Material i metoda[4] Rezultaty[5] Wnioski

TęTNIAK żYLNY (POSZERZENIE TęTNIAKOWATE) żYłY BIODROWEJ ZEWNęTRZNEJ. OPIS PRZYPADKU

Rezultaty

Jak do tej pory w literaturze  opisano osiem przypadków pierwotnego  poszerzenia tetniakowatego zyły biodrowej zewnętrznej.

Wiekszość z nich została wykryta przypadkowo, w czasie  badania u pacjentów z powikłaniami  zakrzepowymi- czyli w czasie diagnostyki  zakrzepicy kończyn dolnych bądź to zatorowości płucnej.

Zazwyczaj objawiały się jako twór hypoechogeniczny – w badaniu ultrasonograficznym, bądź jako hipodensyjna masa w badaniu TK; znajdowany w podbrzuszu – w okolicy biodrowej , w topografii naczyń biodrowych. Diagnostykę poszerzano o badanie kontrastowe lub o badanie TK w przypadku diagnostyki USG.

Tetniaki żylne ( poszerzenia tętniakowate żył) są rzadkie , ale dość dobrze udokumentowane.

Dotyczą najczęściej żył nerkowych , żył śródpiersia,  żyły głównej dolnej  oraz  żył kończyn – zwłaszcza żyły podkolanowej.

Objawiają się najczęściej  –w badaniach  diagnostycznych jako znaleziska przypadkowe- pod postacią hematurii, poszerzenia  śródpiersia, bądź też pod postacią powikłań-nadciśnienia wrotnego , zatorowości płucnej lub  zakrzepicy żył kończyn.

Ocenia się , że przyczyną pierwotnych poszerzeń żyły biodrowej najczęściej bywa ucisk lewej żyły biodrowej pomiędzy prawą tętnicą biodrową a  kością krzyżową- opisywane jako zespół ucisku żyły biodrowej. Podejrzewa się , że dochodzi w takim przypadku do powstania skrzepliny w świetle żyły biodrowej, następnie do jej upłynnienia, przy utrzymaniu poszerzenia naczynia. Jednocześnie  w przypadku pojawienia się kolejnego utrudnienia przepływu przez naczynie ( pojawienia się kolejnej skrzepliny) dochodzi do kolejnych powikłań zakrzepowych w żyłach kończyn, bądź też w krążeniu płucnym.

W opisywanych przypadkach do wykrycia poszerzeń tętniakowatych biodrowych naczyń żylnych dochodziło przypadkowo w czasie diagnostyki powikłań zatorowych i zakrzepowych- w 5 przypadkach w czasie poszukiwania  przyczyny zatorowości płucnej , w 2 przypadkach  przy diagnostyce zmian zakrzepowych w kończynach dolnych, jeden w czasie diagnostyki wykrytej  w czasie badania tomograficznego zmiany w lewym podbrzuszu.

Wszystkie opisywane dotychczas  tetniakowate poszerzenia żył biodrowych – 7 żyły biodrowej zewnętrznej , 1 wewnętrznej -znajdowały się po stronie lewej.

Znacznie częstszą przyczyną  poszerzeń tętniakowatych  naczyń żylnych są urazy oraz działania jatrogenne , mogące doprowadzić do powstawania przetok tętniczo-żylnych.

Większość autorów  stwierdza , że  poszerzenia tętniakowate w zakresie  dużych naczyń stanowią  znaczne potencjalne ryzyko pojawienia się powikłań zakrzepowych

 W związku z tym za każdym razem wskazanym jest rozważenie podjęcia leczenia operacyjnego zmiany.

Opisywane dotychczas przypadki były leczone operacyjne – bądź to  poprzez zwężenie światła (w przypadku bezobjawowego przebiegu- przy braku  przeciwwskazań) aż  do antyanatomicznego graftu skrzyżowanego w przypadku wykrzepionego tętniaka żylnego żyły biodrowej zewnętrznej.

Biorąc pod uwagę  znaczne zwiększenie ilości zabiegów radiologii i kardiologii interwencyjnej

należy liczyć się ze zwiększeniem ilości  powikłań , w tym  pojawianiem się rzadkich niezmiernie dotychczas poszerzeń tętniakowatych naczyń żylnych

 

 

 

 

 

 

 

 

<< Material i metoda Wnioski >>
Net Wizards