[1] Autorzy[2] Cel[3] Material i metoda[4] Rezultaty[5] Wnioski

TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA WIąZKą STOżKOWą (TKWS) W DIAGNOSTYCE STOMATOLOGICZNEJ I LARYNGOLOGICZNEJ. ZDJęCIE PRZEGLąDOWE SUMARYCZNE CZY TKWS – NAJCIEKAWSZE PRZYPADKI.

Material i metoda

Porównano dwie najczęściej stosowane metody badań służące do obrazowania ZON (zatok obocznych nosa).

Zdjęcie przeglądowe ZON jest badaniem sumarycznym przestrzennych struktur anatomicznych (2D). Zdjęcie rtg wykonuje się pacjentowi w pozycji wertykalnej z określonym odchyleniem głowy tak, aby części skaliste piramid nie przesłaniały światła zatok szczękowych. Według większości źródeł zalecane jest odchylenie płaszczyzny oczodołowo - usznej głowy o 37 st do tyłu (metoda Watersa). Właściwe ułożenie głowy pacjenta jest warunkiem prawidłowego wykonania badania. Najczęstszymi błędami są:

 

  • brak symetrii głowy,
  • za duże odchylenie głowy,
  • za małe odchylenie głowy,
  • przeeksponowanie (wersja analogowa zdjęć – nieczytelne zatoki czołowe),
  • artefakty ruchowe,
  • artefakty z części garderoby, ozdób, protez zębowych,
  • za duża lub zbyt wąska kolimacja.

 

Do podstawowych badań ZON wykonywane są projekcje uzupełniające,

  • zdjęcie boczne twarzoczaszki,
  • zdjęcie podbródkowo wierzchołkowe (tzw SMV),
  • zdjęcie wg Caldwella,
  • zdjęcie styczne łuków jarzmowych,
  • zdjęcie styczne kości nosa.

 

Technika badania ZON aparatem TKWS jest obrazowaniem trójwymiarowym eliminującym ograniczenia zdjęć rtg. Precyzyję badania warunkuje nieruchome umieszczenie głowy pacjenta wewnątrz ramienia aparatu podczas pełnego 360 st. skanowania. Aby to uzyskać do pomocy służą wsporniki do unieruchomienia głowy. Komfort badania zwiększa pozycja siedząca pacjenta umożliwiająca kontakt wzrokowy z przeprowadzającym badanie. Skanowanie odbywa się bezstresowo i szybko. Badanie TKWS wnosi nieporównywalnie większą ilość informacji niż konwencjonalne badanie rtg.

Zalety badania TKWS:

  • komfortowe i szybkie przeprowadzenie badania,
  • niska emisja promieniowania X,
  • wielopłaszczyznowy przegląd obrazów (MPR),
  • rekonstrukcje 3D,
  • obraz w formacie DICOM 3.0.

Podczas jednego skanowania zatok, możliwa jest ocena:

  • tkanek kostnych i struktur miękkotkankowych zatok szczękowych, sitowych, czołowych i zatoki klinowej,
  • łuku zębowego szczęki, wyrostków zębodołowych,
  • przegląd jamy nosa, kompleksów ujściowo - przewodowych,
  • wyrostków sutkowatych, kości piramid i anatomii kosteczek słuchowych,
  • anatomii stawów skroniowo - żuchwowych.

 Dedykowane narzędzia do pomocy w interpretacji badania:

  • pomiar odległości,
  • pomiar obszaru gęstości tkanki wg skali Hounsfielda,
  • zmiana rozdzielczości i twardości filtrów,
  • rendering 3D,
  • szacowanie powietrzności górnych dróg oddechowych.
Fig.1. Schemat rysunkowy anatomii zatok.
Schemat rysunkowy anatomii zatok.
Fig.2. Przekrój boczny czesci twarzoczaszki z zaznaczonymi strukturami anatomicznymi.
Przekrój boczny czesci twarzoczaszki z zaznaczonymi strukturami anatomicznymi.
Fig.3. Rysunek linii i płaszczyzn czaszki.
Rysunek linii i płaszczyzn czaszki.
Fig.4. Widoczne w MPR, swobodnie przemieszczające się cienie o wysokiej densyjności. Korzenie przedtrzonowców w obu zatokach szczękowych,
Widoczne w MPR, swobodnie przemieszczające się cienie o wysokiej densyjności. Korzenie przedtrzonowców w obu zatokach szczękowych,
Fig.5. Fragmenty korzeni zębów w zatokach szczekowych, widoczny cień w lewym wyrostku zębodołowym po ekstrakcji trzonowca 26.
Fragmenty korzeni zębów w zatokach szczekowych, widoczny cień w lewym wyrostku zębodołowym po ekstrakcji trzonowca 26.
Fig.6. Torbiel lewego kąta żuchwy, widoczny fragment korzenia w przestrzeni nadtorbielą.
Torbiel lewego kąta żuchwy, widoczny fragment korzenia w przestrzeni nadtorbielą.
Fig.7. Zdjęcie zatok obocznych nosa PA, wykonane analogowo.
Zdjęcie zatok obocznych nosa PA, wykonane analogowo.
<< Cel Rezultaty >>
Net Wizards